یه شازده کوچولوی عاشق

و اين منم

 زني غرق شده در سكوت سرد زمان

خفته در اغوش خيال

و گمگشته در ميان هجوم ناله هاي واژگان.

در هجوم ثانيه ها در افق بي روزن دلتنگي به خود مينگرم.

 به خود. به خود.

 به خودم.

نميدانم نميدانم نميدانم.

يك تحول.

يك نگاه تازه. يك رنگ تازه. يك روز تازه. يك اهنگ تازه.

و من ديگر اني نيستم كه بودم.

من خودم هستم نه ديگري نه هيچكس .

من خودم هستم.

خودم خودم وفقط خودم...

خداحافظ شازده كوچولوي عاشق.

براي هميشه خدا حافظ.